A Letter From A Lover

It’s a letter written by one of my lover for me on the occasion of my birthday. Not a letter actually but it feels like one. Sharing it here with prior permission. Do read if you love someone more than yourself…

Hey, darling…
Happy birthday! I wish you get everything you ever need to survive…

I want to say one more thing today!
Please, please don’t let every small thing hurt you
It hurts me too…
I love you more than anything and anyone else…
I can not live without you…
And I just don’t say it for the sake of saying
It’s absolutely true…
Still, you hurt me always
because of someone else
It hurts me when you skip your meal just because you are angry at someone
It hurts me when you can’t sleep well just because someone is angry at you
No, no it’s not jealousy
It hurts me just because it hurts you
You don’t even realize how badly it affects me
Unless and until I get hospitalize
Only then you are worried about my well being
Otherwise you don’t pay attention
Your carelessness have already broken me enough…

You know, that day you came in my dream and surprisingly your another lover was also there. The one whom you love too. I could see him, I kept staring at him, I actually wanted to slap him for hurting you so many times but I don’t know what happened he started beating me. And you… You didn’t even stop him!
What hurts me is not the pain but
The realization that you let him hurt me???
Though it was just a dream…
And I hope it remains one forever!

Actually, no one has got any right to hurt me
Not even you!
But because I am so attached
It hurts
It hurts me badly
I can’t even detach myself from you
Coz I know you need me…

Though I can bear everything for you
And can do anything for you
Coz you only complete me
And I won’t get anyone as compatible as you
I have always been there with you
And I’ll even if you don’t ask for
Just don’t break me so hard
That I won’t be able to stand…!

Do you even remember…
It’s my birthday as well
I know you don’t…
I don’t really mind it though…
Just wanted to ask for a gift
Asking you something for the first time
Hope you don’t deny it…

Just love me once…
I don’t want anything else
I know your love comes with everything
I will ever need…
Let me tell you one thing
No one is gonna be with you til ur last breath
Except me,
Accept me
The way I am
You can change me easily though
It’s up to you
But ignore things which are by default
Cause it’s not at all my fault…
I would die out of hunger for love
And you wouldn’t even get a chance to regret
As You would be then called late.

Yours only,
Minakshi

Note- This is not actually written by somebody else. It’s an imaginary letter by my body to me…

हिंगणघाट प्रकरण

मुळात हिंगणघाट प्रकरणाचा विचार करताना एकच गोष्ट प्रकर्षाने जाणवते आणि ती म्हणजे आजच्या तरुणाईला प्रेम म्हणजे काय, हेच कळत नाही… प्रेम म्हणजे प्रत्येक वेळी ‘मिळवणं’च असतं, असं नाही… मी असंही नाही म्हणतं की प्रेम म्हणजे प्रत्येक वेळी ‘त्याग’च… पण प्रेमात एकमेकांच्या इच्छांचा, मतांचा, शरीराचा, भावनांचा पूर्णपणे एकमेकांचा आदर असणं ही मूलभूत गरज आहे… आणि जिथे प्रेम आहे, तिथे एकमेकांना कोणत्याच प्रकारची हानी पोहचवण्याचा साधा विचारही येऊ शकत नाही, इतकं मला कळतं…!
आणि माझ्यासाठी ही एकतर्फी प्रेमाने वगैरे केलेली हत्या मुळीच नाहीये… हे फक्त आणि फक्त एका पुरुषाच्या दुखावलेल्या अहंकाराने समस्त स्त्री-वर्गाला त्यांची लायकी दाखवण्यासाठी केलेलं कृत्य आहे! आणि जो समाज आता मोठमोठ्याने न्यायासाठी आक्रोश करतोय तो समाज बहुतेक हे विसरलाय कि या मानसिकतेला तयार करणारं दुसरं-तिसरं कुणी नसून हा समाजच आहे आणि याच समाजाने या मानसिकतेला नेहमी खतपाणी घातलं आहे. आणि माझी पूर्ण खात्री आहे की हा पुरुषसत्ताक समाज त्याच हे आद्यकर्तव्य यापुढेही पार पाडेल.

आणि फक्त शिक्षा देऊन किंवा कठोर शिक्षा देऊन हे प्रकार होणं थांबतील, असं मला वाटत नाही. मला नाही माहीत नेमका उपाय काय आहे पण शिक्षा हा उपाय नाही हे नक्की!
मुलींना स्वसंरक्षणाचे धडे देण्यात वाईट काहीच नाही पण त्यानेही हे प्रकार थांबतील अशातला भाग नाही, याच घटनेच्या अनुषंगाने पाहिलं तर जरी तिला स्वसंरक्षण येत असतं तरी ती स्वतःच रक्षण करू शकली नसती. आणि दुसरी सर्वात महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे कोणतीही मुलगी ही कोणाचीही जबाबदारी नाहीये. प्रत्येकाने फक्त स्वतःची जबाबदारी घेतली तर प्रश्नच मिटेल. अर्थात, आपल्या हातून अस कधीही घडणार नाही, ही जबाबदारी!
आणि प्रत्येक प्रॉब्लेमच मला सर्वप्रथम एकच solution सुचतं आणि ते म्हणजे शिक्षण! करिअर घडो अगर न घडो पण माणसाला माणूस म्हणून घडवणारं शिक्षण! आणि या संदर्भात तर खास करून मानवी हक्कांचं शिक्षण फार महत्त्वाचं वाटतं. म्हणजे प्रत्येक व्यक्तीला विचारस्वातंत्र्याचा अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याचा आणि जीविताचा समान हक्क आहे. त्यामुळे ज्याप्रमाणे त्या मुलाला त्या मुलीवर प्रेम करण्याचा हक्क आहे, त्याचप्रमाणे त्या मुलीला त्याच्यावर प्रेम न करण्याचा, आणखी कोणावर प्रेम करण्याचाही हक्क आहे. आणि वयक्तिक पातळीवर जेव्हा जेव्हा आपल्या ओळखीतील कोणीही व्यक्ती अशा चुकीच्या दिशेने वाटचाल करत असेल तेव्हा तिला समजावणं, हे आपलं कर्तव्य आहे.

लव्ह ट्राइंग्ल

मी, पाऊस आणि धरती यांच्यामधील आगळावेगळा असा लव्ह ट्राइंग्ल या कवितेतून मांडण्याचा प्रयत्न केलाय. पावसाला तू, तो म्हणून तर धरतीला ती म्हणून संबोधलं आहे.

चिंब भिजायचंय मला तुझ्या प्रेमात
तुला मात्र तिलाच बुडवायचंय स्वतःत
तुला घट्ट धरून ठेवायचंय मला माझ्या मिठीत
तुला तर शिरायचंय या धरतीच्या कुशीत
हा पण नाही का एक लव्ह ट्राइंग्ल??
माझं प्रेम तुझ्यावर आणि तुझं प्रेम तिच्यावर…

तिला तू भेटावास आणि वारंवार भेटत राहावास
म्हणून ही संपूर्ण सृष्टी प्रयत्न करतेय…
माझ्या वाट्याला शिंपडले जातायत
फक्त तिच्यावरच्या प्रेमवर्षावातील काही थेंब
तरीही मी करतच राहते अयशस्वी प्रयत्न
तुम्हाला एकमेकांपासून दूर करण्याचे
काय करू… विसरते मी कधीकधी
तुमचं एक होणं गरजेचंच आहे हे…
पण मला सतत जाणवते तुम्हा दोघांमध्ये येण्याची खंत
बहुदा म्हणूनच टाळते आता पावसात भिजणं…

तुझं येणं मला आता काही आनंदित करीत नाही
तुला तिच्यात पाणीपाणी होऊन विलीन होता यावं म्हणून मी तुझी वाट सोडली खरी
पण तुझ्या या शेवटच्या इच्छेपोटी माझी सारी स्वप्ने धुळीला मिळाली
तुला तिच्याजवळ जाताना पाहिलं
आणि माझी अवस्था त्या गरम तेलातल्या भजीसारखी झाली…

इतकं सगळं होऊनही आजही त्यांच्या संगमाचा सुगंध मला प्रफुल्लित केल्याशिवाय राहत नाही…
पण सध्या त्याचं काही खरं दिसत नाही
कधीकाळी माझ्यापासून दूर दूर पळणारा तो
आता मी जाईन तिथे असा काही बरसतो
जणु मला स्वतःची आठवण करून देतो…

तुला सामोरं जायची आता नाही क्षमता माझ्यात
तुझं काय… तू थोडा वेळ गर्जशील, बरसशील आणि निघून जाशील
पण माझे अश्रू काही बरसायचे थांबत नाहीत…
ते वाहत राहतात तुझ्याचसाठी, तुझ्याचसोबत…!

Friends with Space

Friendship is not always about being there sometimes it is about letting the other one to be alone. I am blessed to have got such Friends who believe in me, who has faith in my decisions.
So I am writing this because recently I decided to not to be in touch with anyone for some reason so I uploaded a status clearly mentioning that no calls and messages will be answered except related to work. Even after knowing enough english to understand it, many of my friends replied asking me “what happened”, “any problem?” etc. I sincerely appreciate their efforts but they should have taken a serious note of my status and shouldn’t have messaged at first place cause it made me behave rudely by not replying. I am extremely sorry for that.

Coming to the point, on the same status one of my best friend replied, “Is it applicable to me as well?” Knowing that she is special one. but I am such a follower of the principal of equality that I answered in affirmative. Though she was talking something else, she just replied, “bye, take care. Love you a lot.” There were tears in my eyes.
Next day, as soon as I opened my whatsapp, she called me. I could not answer the call. But looking at her timing it felt as if she was just waiting for me to come online to confirm if I had waken up. As I had mentioned of messaging in my status, she dropped me a message keeping in mind my status and putting the message carefully with what she exactly wanted to talk about. I don’t need to mention her name as those who know me know her well.

This photo has been taken on the same day at Juhu beach.

There are a few who respected my decision by not replying at all or just replying “okay”!

On the other hand, there are a few who call themselves my good friends but they just kept questioning my decision and after getting some unexpected responses labeled me as an egoistic. I don’t expect all of my friends to behave just like her but I really expect them to respect my decisions which are related to myself only.