First Understand and then JUDGE

I think I should stop asking my friends for advice on others or for my relations with other people around me cause whenever I do so I have noticed that they care about only my feelings and failed to consider the other person‘s. They could never put themselves in the situation. Neither do they know that person well nor I can explain them how he/she is actually as I am also just trying to understand. They just keep blaming me for being me, for trusting everyone, for loving everyone which I myself never found wrong and whenever I feel so though for a few moments, I always expected my friends to strengthen my faith in love, people and this world however cruel it maybe, there’s some positivity for sure and it is with me always in the form of you(my dearest friends) and I always assure myself giving example of you that there are people like you as well. And to find out more I have to take the risk of trusting whoever comes to my way. Cause yet I don’t really have the skill of understanding people, reading their minds, differentiating between the real one and the fake one. Rather I believe no one can tell this without having an experience with the person and those experiences also might differ from person to person and as per the situation. There is no hard and fast rule by which you can come to know how the person really is. You have to trust him/her in some aspects at least a bit in respect of understanding him/her. And then you may come to the conclusion. But don’t ever judge a person on the basis of just some part of his/her behavior. Before arriving at any conclusion put yourself into the situation, try to understand what the person might have felt at that time, and what made him/her behave like that. Don’t even misjudge someone because of their earlier mistakes. If a person has committed some mistakes in the past that doesn’t always mean that he/she will repeat them. Rather he/she may have learnt a lot from them. I did never felt that judging someone is wrong but I think it should be neutral, it should be based on the real experiences and understanding.

Advertisements

आपल्यासारखे आपणच

जेव्हा एखादी व्यक्ती आत्महत्येसारखं टोकाचं पाऊल उचलते माझ्या मते त्यासाठी तिच्या ‘जवळचे‘ लोक जास्त जबाबदार असतात. एखाद्या व्यक्तीला असे विचार करण्यापासून रोखणं आपल्या आवाक्यात नसेलही पण ते विचार वळविण्याचा प्रयत्न आपण नक्कीच करू शकतो. आणि अशा काहीशा विचारात असणाऱ्या व्यक्तीसोबत वागताना केलेली एखादी लहानातली लहान गोष्ट(विशेषतः त्या व्यक्तीच्या ‘जवळच्यांची’) तिला तिचे विचार कृतीत उतरवण्यास प्रवृत्त देखील करू शकते. कारण कोणीच असा निर्णय स्वखुशीने घेत नसतं. त्यामुळे बोलताना, वागताना समोरच्याचा विचार करून वागा. आपण कितीही म्हटलं फ्रेंड्समध्ये काय एवढा विचार करायचा, इतना चलता है वगैरे तरीही शेवटी प्रत्येक गोष्टीचा प्रत्यक्ष किंवा अप्रत्यक्षरीत्या त्या व्यक्तीच्याही कळत नकळत परिणाम होतोच असतो.
लिहिण्याचं विषेश असं काही कारण नाही.
आणि जर तुमच्या मनात कधी असा विचार आलाच तर एक गोष्ट नेहमी लक्षात ठेवा. तुमची जागा या संपूर्ण जगात कोणीच घेऊ शकत नाही. मी फक्त कोणाच्या आयुष्यात नाही बोलत… संपूर्ण जगात! कारण जरी आपण बेस्ट नसलो तरी वेस्ट तरी नक्कीच नाही. आपण या जगातील सर्वात सुंदर, हुशार, महान, चपळ नसू पण मी ‘मी’ आहे, तुम्ही ‘तुम्ही‘ आहात. आणि या जगात प्रत्येक जण हा वेगळा आहे, हेच तर सर्वात मोठं साम्य आहे. ही विभिन्नता तशी प्रत्येक गोष्टीत दिसून येते पण आपल्याला नसेल जाणवत तर निदान एवढं तरी मान्य करावंच लागेल की आपला प्रत्येकाचा डी.एन.ए. वेगळा आहे. तुमच्यासारखीच दिसणारी, बोलणारी, वागणारी, विचार करणारी, हसणारी, चालणारी, रागावणारी, ओरडणारी, समजून घेणारी, समजावणारी आणि रडणारी देखील व्यक्ती होणे नाही. आपल्याला आपल्यातील काही गोष्टी वेगवेगळ्या प्रमाणात इतर अनेकांमध्ये आढळून येतील पण त्याने ते फक्त ‘आपल्यासारखे‘ होतात, ‘आपण‘ नाही..!